Ode aan Margilian website
1. Gun jezelf de ongemakkelijke luxe om van gedachten te veranderen. Ontwikkel dat vermogen tot 'negatief vermogen'. We leven in een cultuur waar een van de grootste sociale schande is dat we geen mening hebben, dus we vormen onze "mening" vaak op basis van oppervlakkige indrukken of de geleende ideeën van anderen, zonder de tijd en het denken te investeren die het cultiveren van echte overtuiging vereist. Vervolgens gaan we aan de gang met het verdedigen van deze aangenomen meningen en klampen we ons eraan vast als ankers van onze eigen realiteit. Het is enorm desoriënterend om simpelweg te zeggen: "Ik weet het niet." Maar het is oneindig veel lonender om te begrijpen dan om gelijk te hebben - zelfs als dat betekent dat je van gedachten moet veranderen over een onderwerp, een ideologie of sterker nog: over jezelf.
2. Doe niets alleen voor prestige of status of geld of goedkeuring. Zoals Paul Graham opmerkte: “prestige is als een krachtige magneet die zelfs je opvattingen over wat je leuk vindt vervormt. Het zorgt ervoor dat je niet werkt aan wat je leuk vindt, maar aan wat je graag zou willen.” Die extrinsieke motivatoren zijn prima en kunnen op het moment levensbevestigend aanvoelen, maar ze maken het uiteindelijk niet spannend om 's ochtends op te staan en bevredigend om' s avonds te gaan slapen - en in feite kunnen ze vaak afleiden van de dingen die jou een diepere waardering bieden.
3. Wees genereus. Wees genereus met uw tijd en uw middelen en met het geven van ‘het voordeel van de twijfel’ en wees vooral genereus met de woorden die je gebruikt. Het is zoveel gemakkelijker om een criticus te zijn dan een feestvierder. Onthoud dat er een mens aan de andere kant van elk gesprek staat. Begrijpen en begrepen worden, dat zijn de grootste geschenken van het leven, en elke interactie is een kans om ze uit te wisselen.
4. Bouw stiltes in je leven. Mediteren. Wandelen. Nergens heen fietsen in het bijzonder. Dagdromen en zelfs verveling zijn creatieve bezigheden. De beste ideeën komen tot ons wanneer we stoppen met actief proberen ons te manifesteren en wij de fragmenten van onze ervaring door ons onderbewustzijn laten zweven om nieuwe combinaties te maken. Zonder deze onbewuste verwerking is de hele stroom van het creatieve proces verbroken.
En niet te vergeten: slaap. Behalve dat het het grootste creatieve afrodisiacum is, beïnvloedt slaap ook elk moment dat we wakker zijn, dicteert het ons sociale ritme en tempert het zelfs in onze negatieve stemmingen. Wees net zo gedisciplineerd over je slaap als over je werk. We hebben de neiging om ons vermogen om met weinig slaap rond te komen te dragen als een soort ereteken dat we een hoog arbeidsethos hebben. Maar in werkelijkheid gaat het om een diepgaand falen van zelfrespect en prioriteiten. Wat is er belangrijker dan uw gezondheid en uw gezond verstand, waaruit al het andere voortkomt?
5. Zoals Maya Angelou adviseerde:L als mensen je vertellen wie ze zijn, geloof ze dan. Maar net zo belangrijk, als mensen je proberen te vertellen wie je bent, geloof ze dan niet. U bent de enige hoeder van uw eigen integriteit, en de veronderstellingen van degenen die verkeerd begrijpen wie u bent en waar u voor staat, onthullen veel over hen en absoluut niets over u.
6. Aanwezig zijn ( ‘present zijn’) is een veel ingewikkelder en lonender kunst dan productief zijn. Onze cultuur meet onze waarde als mens af aan onze efficiëntie, onze verdiensten, ons vermogen om dit of dat te presteren. De cultus van productiviteit heeft zijn plaats, maar dagelijks aanbidden daarvan berooft ons van het vermogen tot vreugde en verwondering over alles in het leven dat de moeite waard is - want, zoals Annie Dillard het gedenkwaardig uitdrukte, "hoe we onze dagen doorbrengen is, natuurlijk, hoe wij ons leven doorbrengen.”
7. "Verwacht dat alles wat de moeite waard is lang zal duren." Dit is ontleend aan de wijsheid van Debbie Millman. Het is moeilijk om zoiets fundamenteels over het hoofd gezien, maar toch… De mythe van het succes van de ene op de andere dag is precies dat - een mythe. Het is en ook een herinnering dat onze huidige begrip van succes serieus moet worden bijgesteld. De bloem gaat niet van knop naar bloesem in een split second en vinden we de hele overgang maar oninteressant. Dat is jammer, want alle echte magie ontvouwt zich juist bij het tot bloei komen van iemands karakter en bestemming.
8. Zoek uit wat je geest verruimd. Wie zijn de mensen, ideeën en boeken die jouw geest vergroten? Vind ze, houd ze vast en bezoek ze vaak. Gebruik ze niet alleen als remedie bij malaise, maar ook als een vaccin dat wordt toegediend terwijl je gezond bent om je hele zijn te beschermen. link
9. Wees niet bang om een idealist te zijn. Er valt veel te zeggen voor onze verantwoordelijkheid als producenten en consumenten van de constante dynamische interactie die we cultuur noemen: aan welke kant van de breuklijn tussen catering en creëren moeten we staan? De commerciële onderneming conditioneert ons om te geloven dat de weg naar succes geplaveid is door tegemoet te komen aan bestaande eisen - geef de mensen katten-plaatjes, zo gaat het verhaal, want katten-plaatjes is wat de mensen willen. EB White, had gelijk toen hij een halve eeuw geleden beweerde dat de rol van de schrijver is "om mensen op te tillen, niet om ze neer te halen" . Het aanbod creëert zijn eigen vraag. Het is een natsrevenswaardig ideaal het inhoudelijke boven het oppervlakkige te vergroten – zowel in ons individuele leven als in de collectieve droom die cultuur wordt genoemd.
10. Verzet u niet alleen tegen cynisme, maar bestrijd het actief. Vecht ertegen in jezelf, want dit lompe beest sluimert in ieder van ons, en ga er tegen in iteracrie met jouw gelifeden en met wie je omgaat, door het tegendeel ervan als voorbeeld te geven.
Cynisme doet zich vaak voor als meer waardevol, maar is categorisch inferieur. In tegenstelling tot die grote Rilkeaanse levensverruimende twijfel, is het een samentrekkende kracht. In tegenstelling tot kritisch denken, de pijler van de rede en noodzakelijke tegenhanger van hoop, is het inherent oncreatief, destructief en geestelijk ondermijnend. Het leven tolereert, net als het universum zelf, geen stilstand - bij afwezigheid van groei neemt verval de orde over. Zoals alle vormen van vernietiging is cynisme oneindig veel gemakkelijker en luier dan constructie. Er is niets moeilijker maar bevredigender in onze samenleving dan oprecht te leven en te handelen vanuit een grootmoedig, constructief, rationeel geloof in de menselijke geest, voortdurend gericht op groei en verbetering. Dit leven en handelen blijft het krachtigste tegengif tegen cynisme. Vooral vandaag is het een daad van moed en verzet.
11. Een reflectie die oorspronkelijk werd aangeboden in de vorm van een prachtig gedicht over pi: onderzoek jouw aannames en modellen van het universum, zowel innerlijk als uiterlijk, en toets ze voortdurend aan de ruwe input van de werkelijkheid. Onze aanname blijven aannames die het landschap van de waarheid construeren vanuit de het kenbare. Het blijft een onvolledige representatie. Er is altijd meer in kaart te brengen, meer te doorgronden, meer te begrijpen.
12. Er zijn oneindig veel soorten mooie levens. Met een verwijzing naar het werk Figuring van Maria Popova.
13. In elke band van diepte en betekenis, vergeef, vergeef, vergeef. En dan weer vergeven. De rijkste relaties zijn reddingsboten, maar het zijn ook onderzeeërs die afdalen naar de donkerste en meest verontrustende plekken, naar de ondoorgrondelijke loopgraven van de ziel waar onze diepste schaamte en zwakheden en kwetsbaarheden leven, waar we minder zijn dan we zouden willen zijn. Vergeving is de alchemie waardoor de schaamte verandert in de eer en het voorrecht om uitgenodigd te worden in de duisternis van een ander en hen getuige te laten zijn van de jouwe met het onverlichte licht van liefde, van sympathie, van niet-oordelend begrip. Vergeving is de motor van het drijfvermogen die ervoor zorgt dat de onderzeeër keer op keer naar het licht stijgt, zodat hij weer een reddingsboot kan worden.
14. Kies voor plezier en vreugde. Kies het zoals een kind de schoen kiest om de rechtervoet aan te trekken, het krijt om een lucht te schilderen. Kies het in eerste instantie bewust, met moeite, terwijl u zich verzet tegen het gewicht van een wereld vol redenen voor verdriet, rusteloos van behoefte aan actie. Voel het verdriet, onderneem actie, maar blijf het gewicht van vreugde tegen alles drukken, totdat het hersenloos wordt, geautomatiseerd, zoals de zwaartekracht de stroom in zijn baan trekt; totdat het een innerlijke natuurwet wordt. Als Viktor Frankl kan uitroepen"ja tegen het leven, ondanks alles!" - en wat heeft hij allemaal meegemaakt - dan kan ieder van ons dat ook te midden van het puin van onze plannen, zo onbeduidend in vergelijking. Vreugde is geen functie van een leven zonder wrijving en frustratie, maar een functie van focus - een innerlijke verheffing door het steunpunt van keuze. Zo vaak is het een kwestie van aandacht schenken aan wat Hermann Hesse noemde, terwijl de wereld op het punt stond wereldloos te worden door zijn eerste wereldwijde oorlog, "de kleine vreugden"; zo vaak zijn dat de dunne draden waarvan we de reddingslijn weven die ons redt.
15. Ontgroei jezelf link
16. Ont-zelf Niets is vervelender dan zelfbeklag - het tegengestelde van verwondering. link
Opmerkingen